Jerzy Osuch (ur. 9 kwietnia 1946, † 19 listopada 2002)

Miał szansę aby zostać drugim w historii Radomiaka piłkarzem (po Marianie Czachorze), który wystąpi w pierwszej reprezentacji kraju. W 1963 roku otrzymał powołanie do reprezentacji Polski juniorów, w której wystąpił pięciokrotnie. Grał w drużynie narodowej z późniejszymi legendami polskiej piłki nożnej: Robertem Gadochą, Zygmuntem Anczokiem i Janem Domarskim. Dorosłą karierę prawie w całości związał z Radomiakiem. Popularny "Nana" słynął ze świetnej gry defensywnej i atomowego strzału z daleka. Jego kunszt dostrzegli trenerzy z I ligi, kusząc go ofertami z ŁKS-u Łódź, Ruchu Chorzów, Wisły Kraków i Arkonii Szczecin, ale - jak sam twierdził - dla niego najważniejsze były występy przy Struga. O klasie Osucha świadczy stwierdzenie kibica podczas jednego z meczów zielonych: - Teraz po Osuchu w Radomiaku pozostały tylko przepocona koszulka i buty. W pierwszym zespole Radomiaka zadebiutował w wieku 16 lat w meczu o mistrzostwo III ligi przeciwko SHL Kielce. W 1974 roku awansował z Radomiakiem do II ligi, a w decydującym meczu z Górnikiem Radlin strzelił jedną z trzech bramek. Ktoś może stwierdzić, że Jerzy Osuch był tylko piłkarzem III ligowym i najwięcej osiągnął jako junior, ale najlepszym dowodem uznania jego niezwykłego talentu jaki posiadał jest fakt, że w plebiscycie na najlepszego piłkarza 85-lecia Radomiaka został wybrany do złotej jedenastki wszech czasów zajmując 8 miejsce. Miał ogromny talent i predyspozycje, ale w pełni ich nie rozwinął. Zmarł 19 listopada 2002 roku w wieku 56 lat.