Droga Radomiaka do piłkarskiej elity - cz. 3

Poprzednią część naszego cyklu zakończyliśmy na przegranym przez Radomiaka meczu 10. kolejki z Górnikiem Knurów w barwach którego występował mistrz olimpijski z 1972 roku z Monachium, legenda Górnika Zabrze i znakomity napastnik reprezentacji Polski, 40-letni Zygfryd Szołtysik. Zieloni po 10 kolejkach zajmowali 5. miejsce w tabeli, ale na górze był bardzo duży ścisk i nasz zespół tracił do liderującego Hutnika Warszawa tylko jedno oczko.

Po porażce w Knurowie podopieczni Józefa Antoniaka tydzień później na własnym stadionie wygrali z Rakowem Częstochowa 2:0 po bramkach Janusza Pietrasika oraz Andrzeja Niedziółki i zrównali się punktami z liderującym Górnikiem Knurów oraz Koroną Kielce. "Lepszy wynik niż gra" - tak brzmiał tytuł pomeczowej relacji w Słowie Ludu. - W sumie zwycięstwo Radomiaka całkowicie zasłużone, chociaż nadal zespół ten nie gra tak dobrze jak w poprzednim sezonie. Wynik tego meczu jest znacznie lepszy niż gra radomskiej drużyny. Ale to zwycięstwo sprawiło, że Radomiak jest jednym z trzech współliderów tabeli. I to się liczy- to fragment relacji ze Słowa Ludu.

Przed kolejnym meczem na stadionie przy ulicy Struga 63 z Polonią Bytom pożegnano dwóch zasłużonych zawodników, Jana Błaszczyka oraz wychowanka Radomiaka Krzysztofa Waloszczyka. Błaszczyk grał w Radomiaku w latach 1977-1982. W tym czasie rozegrał 90 meczów w II lidze. Był jednym z wielu bardzo dobrych golkiperów, którzy przewinęli się przez lata w naszym klubie. Waloszczyk to wychowanek Radomiaka z którym poza krótkim epizodem w radomskiej Broni, był związany przez całą swoją piłkarską karierę. W tym czasie rozegrał 171 spotkań na zapleczu najwyższej klasy rozgrywkowej. Przez wiele lat pewny punkt drużyny.

Poniżej zdjęcie z wyprawy Radomiaka do Syrii z 1982 roku. Fotografia przedstawia drużynę zielonych przed meczem z syryjskim zespołem Yarmouk Aleppo. Trzeci od lewej w górnym rzędzie Jan Błaszczyk, czwarty od prawej Krzysztof Waloszczyk.



Sam mecz z Polonią Bytom zakończył się bezbramkowym remisem. Radomiak mimo iż miał sporą przewagę to nie potrafił jej wykorzystać. Zieloni utrzymali drugie miejsce w tabeli ze stratą jednego oczka do Górnika Knurów i z przewagą jednego punktu nad Koroną Kielce. I właśnie w następnej kolejce nasz zespół czekał wyjazd do Kielc.

W meczu na szczycie górą był Radomiak, który wygrał 2:1. Zieloni zwłaszcza po przerwie zdecydowanie przeważali i zasłużenie zdobyli dwa punkty, które przy jednoczesnej porażce Górnika Knurów w Mielcu sprawiły, że nasz zespół zasiadł samodzielnie na fotelu lidera.



Odzyskanego na dwie kolejki przed końcem rundy jesiennej prowadzenia w ligowej stawce zieloni nie oddali już nikomu i na półmetku rozgrywek po wygranej z Hutnikiem Warszawa 2:0 i bezbramkowym remisie ze Stalą Mielec byli mistrzami jesieni z trzema punktami przewagi nad Resovią, Górnikiem Knurów i Włókniarzem Pabianice oraz czterema nad Hutnikiem Warszawa i Polonią Bytom. Tym samym drużyna prowadzona przez Józefa Antoniaka powtórzyła wynik z ubiegłego sezonu, kiedy również na półmetku rozgrywek była mistrzem jesieni.

Jak można przeczytać w poniższej relacji ze Słowa Ludu, wyjazdowy mecz ostatniej 15. kolejki ze Stalą Mielec był najciekawszym spotkaniem tej serii gier. Można znaleźć także krótką ciekawostkę... Otóż mecz rozgrywany był przy elektrycznym oświetleniu. Radomiak obawiając się zaskoczenia i nie będąc przyzwyczajonym do grania w takich warunkach, dwa dni wcześniej trenował wieczorem na boisku Wisły w Puławach, a w przeddzień meczu przeprowadził krótką rozgrzewką przy włączonym oświetleniu.